Θεραπευτική Προσέγγιση

ther_prosegk

Η προσέγγιση που ακολουθείται στην ψυχοθεραπεία είναι η υπαρξιακή συστημική θεώρηση.

 

Υπαρξιακή θεώρηση

Ο κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζεται στα πλαίσια της μοναδικότητας του προσώπου του.

Πέρα από το βιολογικό DNA μπορούμε να μιλάμε και για το DNA  της ψυχής. Κι αυτό γιατί κάθε άνθρωπος είναι ένα ξεχωριστό και ανεπανάληπτο ον, με διαφορετική ιστορία και βιώματα.

Οι εμπειρίες και οι ερμηνείες του ατόμου πάνω στα όσα ζει και βιώνει διαφέρουν σημαντικά και αντιμετωπίζονται με σεβασμό από το θεραπευτή. Στα πλαίσια αυτά ο θεραπευτής δρα ως «συνοδοιπόρος» ώστε μέσα από τα μάτια του θεραπευόμενου να γνωρίσει τη δική του πραγματικότητα, να αφουγκραστεί τις προσωπικές του αναζητήσεις και να διερευνηθούν τρόποι με τους οποίους ο θεραπευόμενος μπορεί να οδηγήσει την πορεία της ζωής του με νόημα και αξία για τον ίδιο.

Κοιτάζοντας με ειλικρίνεια, θάρρος, αλλά και τρυφερότητα τη μέχρι τώρα πορεία του και αντιμετωπίζοντας με ευθύνη, συνείδηση, αλλά και δημιουργικότητα το δυναμικό του, μπορεί κανείς να γίνει οδηγός της ζωής του παρά τις όποιες αντιξοότητες. Διότι έχοντας κανείς επίγνωση των δυνατοτήτων και των επιθυμιών του, του νοήματος που θέλει να αποδώσει στη ζωή και την καθημερινότητά του, παρότι δεν μπορεί να αναιρέσει τα εμπόδια, έχει την επιλογή να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο θα αξιοποιήσει τις δυνατότητες που του προσφέρονται σε μία κατεύθυνση που θα έχει προσωπική αξία για τον ίδιο.

Συστημική προσέγγιση

Ο άνθρωπος και η πορεία του δεν αντιμετωπίζονται γραμμικά αλλά μέσα στα πλαίσια στα οποία εξελίσσονται (οικογένεια, εργασιακό περιβάλλον, κοινωνία).

Η συστημική προσέγγιση, εμπνευσμένη από τη θεωρία των συστημάτων, συναντά την ψυχοθεραπεία για να διερευνήσει τα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο σε βάθος και με γνώμονα τις σχέσεις και τις αλληλεπιδράσεις του.

Βασική αρχή είναι πως κάθε «όλο» είναι κάτι παραπάνω από το απλό άθροισμα των στοιχείων που το αποτελούν. Το «όλο» λειτουργεί διαφορετικά απ’ ότι τα μέρη του γιατί εμπεριέχονται σ’ αυτό οι σχέσεις και οι αλληλαντιδράσεις των μερών.

Έτσι, τη στιγμή που η πραγματικότητα μιας οικογένειας διαμορφώνεται από τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της, το σύμπτωμα ενός μέλους δεν μπορεί να ειδωθεί παρά μέσα από το πρίσμα αυτών των αλληλεπιδράσεων.

Στόχος του θεραπευτή είναι να κατανοήσει την πραγματικότητα της οικογένειας και με σεβασμό απέναντι στις αξίες και τις δυνατότητες των μελών της να συμβάλλει στη δημιουργία ενός πιο λειτουργικού τρόπου συνύπαρξης.

Ο συνδυασμός της υπαρξιακής με τη συστημική θεώρηση προσεγγίζει τον άνθρωπο ως μία σύνθετη βιο- ψυχο-κοινωνική οντότητα και του δίνει τη δυνατότητα να αντιληφθεί τις συμπεριφορές, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του ως αποτέλεσμα των αλληλεπιδράσεών του στα πλαίσια στα οποία ζει και δραστηριοποιείται και αποδεχόμενος τους εν γένει περιορισμούς τους να αξιοποιήσει στο μέγιστο το δυναμικό του.